Of je nu een groot bedrijf hebt of een zzp’er bent. Er zijn verschillende manieren om je organisatie te verduurzamen. Zo stapte het bedrijf waar Gerrit Bosman werkt deels over op elektrische voertuigen. Glazenwasser Hinco Woerdman gebruikt juist een ouderwets vervoersmiddel: een antieke bakfiets. Waarom kozen ze hiervoor? Waar liepen ze tegenaan? En hebben ze nog tips voor andere ondernemers?

Bentvelzen wil de komende jaren verder verduurzamen. Bij uitbreiding van het wagenpark of vervanging van de voertuigen, kiest het bedrijf het liefst voor elektrisch. De eerste jaren zetten ze vooral in op verduurzaming door het gebruik van biobrandstoffen zoals HVO. Deze diesel wordt gewonnen uit restproducten, niet uit olie. Dat zorgt voor een veel lagere CO₂-uitstoot dan normale diesel. Een andere klant krijgt binnenkort een nieuw distributiecentrum met zonnepanelen en laadpalen.

Positief is dat het rijbereik van elektrische voertuigen steeds groter wordt. “Met een elektrische vrachtwagen kun je vandaag de dag wel 500 kilometer rijden. De eerste wagens zaten nog rond de 200 kilometer. Al blijft het afhankelijk van het weer en de rijstijl van de chauffeur.”

Heeft hij nog tips voor andere bedrijven? “Ga gewoon aan de slag. Begin met één auto en breid het uit. In goed overleg met de klant natuurlijk, die moet ook weten waar die aan toe is. Maar ga ervaring opdoen. Je loopt altijd wel ergens tegenaan. Maar als je nooit begint, zul je het nooit weten.”

Veel mensen in Zutphen hebben hem weleens voorbij zien zoeven: Hinco Woerdman op zijn antieke industriële bakfiets. Hij koos bewust voor de fiets – en dat werkt heel goed. Veel klanten kiezen zelfs speciaal voor Hinco vanwege zijn fiets. “Ik kan het iedereen aanraden om onderscheidend te zijn.”

In het begin schaamde hij zich soms wel voor zijn opvallende fiets, vertelt Hinco eerlijk. “Ik dacht: vinden mensen dat niet raar?” Wat bleek: het werd juist heel goed ontvangen. “Iedereen zwaait naar me. Kinderen vinden het heel mooi om te zien: ‘Kijk dan’, zeggen ze tegen hun ouders. ‘Die grote fiets.’ Mensen zeggen ook tegen me dat ze het bijzonder vinden dat ik op deze manier werk. Dat geeft extra energie om het te blijven doen.”

Twintig jaar werkte Hinco als chef-kok. Toen hun dochter drie maanden oud was, kreeg zijn vrouw een beroerte. Een uur lang was ze haar spraak kwijt. Ook had ze tintelingen in haar arm. De volgende dag wilde Hinco vrij nemen, maar dat ging zomaar niet. Dus maakte hij de keuze om per direct ontslag te nemen. Langzaamaan ging het weer wat beter met zijn vrouw. Toen nam hij een baantje voor twee dagen per week als schoonmaker.

Via via kwam hij in contact met iemand die een glazenwasser zocht. “Waarom niet, dacht ik. Het werk beviel goed. Ik was de hele dag lekker buiten en kwam op mooie plekken. Bovendien had ik veel meer tijd om met mijn gezin te zijn dan in de horeca. Eindelijk kon ik weer eens mee-eten thuis.”

Opdrachten waren er meer dan genoeg. Daarom besloot Hinco voor zichzelf te beginnen. Zijn bedrijf heet ‘Hinco op de fiets’. “Ik had alleen geen rijbewijs. Ik heb altijd in de horeca gewerkt. Daar had ik geen auto nodig.” Even overwoog hij alsnog zijn rijbewijs te halen. Maar toen kwam hij op het idee om een bakfiets te kopen. Op Marktplaats vond hij een heel bijzonder exemplaar voor zo’n € 1.000,-.

“De fiets komt uit 1930. Dus hij is echt antiek”, zegt Hinco trots. “Duurzamer kan bijna niet. Het is wel een gevaarte. Het fietsen is daardoor soms zwaar. Want ik heb ook geen versnellingen.”

Een uitdaging is wel: er worden geen onderdelen meer gemaakt. Gaat er iets kapot? Dan moet Hinco veel moeite doen om een nieuw onderdeel te scoren. “Ik had een paar keer pech met mijn achterwiel. Daarvoor was ik laatst bij een oudere man in Oirschot. Die had gelukkig nog een reservewiel in de schuur staan.”

Veel fietsenmakers in de buurt kunnen hem niet helpen. Hinco: “Ze hebben de onderdelen niet. En hij neemt veel ruimte in beslag en dat vinden ze gedoe.” Daarom onderhoudt de glazenwasser zijn fiets zelf. “Inmiddels ben ik een soort fietsenmaker geworden.”

De fiets past goed bij een stad als Zutphen, vindt hij. Hinco en zijn vrouw proberen zelf zo bewust mogelijk te leven. Ze scheiden hun afval, en eten zo duurzaam mogelijk. Voor het wassen van de ramen gebruikt Hinco milieubewust schoonmaakmiddel.

Wat de glazenwasser niet had verwacht: dat de fiets zó in de smaak zou vallen. “Hij straalt ambachtelijkheid uit en dat spreekt veel mensen aan. Je valt natuurlijk ook heel erg op. Als kok zag ik zelden voor wie ik kookte. Nu zwaait iedereen naar me.” Veel klanten kiezen zelfs speciaal voor Hinco vanwege zijn fiets. Hij begon met zestig klanten, dat zijn er nu zo’n vierhonderd.

Nog een groot voordeel: hij heeft geen last van de zero-emissiezones. In die gebieden mogen alleen voertuigen zonder uitstoot rijden, zoals de bakfiets van Hinco dus. “Bestelauto’s, busjes of vrachtwagens op brandstof mogen alleen op bepaalde tijden het centrum in. Voor mij als glazenwasser zou dat best lastig zijn. Maar ik kan gelukkig elke minuut van de dag door de stad fietsen. Parkeren is niet moeilijk, ik ben heel flexibel en heb veel vrijheid.”

In de toekomst zou hij graag met andere glazenwassers die een bakfiets hebben samenwerken. “Dan kan ik klanten overdragen. Ik moet nu best vaak ‘nee’ verkopen.” Wat hij ook voor zich ziet: bijzondere bakfietsen verhuren. “Zoiets lijkt me heel leuk voor een bruiloft.”

Hinco kan het iedereen aanraden: een oude, opvallende fiets gebruiken voor je werk. “Zo ben je anders dan je concurrenten. Dat is de beste reclame die je kunt maken. Iedereen kijkt om als ze mij en m’n fiets zien. Na drie jaar gebeurt dat nog steeds elke dag.”